چرا؟

چر گاهی احساس می کنیم کسی باید از دستمون دلگیر باشه مگه ما کار بدی کردیم؟؟

مگه اشتباهی مرتکب شدیم؟!چرا بعضی وقتا نمی تونیم خودمون تکلیف خودمون رو مشخص کنیم؟چرا وقتی می دونیم یه سری از کارامون اشتباهن وعاقبت ندارن ولی مثل سیریش دنبالشون رو میگیریم

چرا نباید مثل کف دست باشیم بی شیله پیله و بی غل وغش چرا میگیم از رک وراستی خوشمون میاد ولی تحمل رک وراست رو نداریم چرا شعار می دیم در حالی که از شعار متنفریم...

مثلا تصمیم گرفته بودم که از این هفته که میام خونه شروع کنم درس خوندن واسه کنکور کارشناسی...ولی خوب مثل اینکه نمی شه عید وخونه تکونی و خودم و هزار تا چیز دیگه همه دست به دست هم دادن که من درس نخونم فکر کنم قبل از عید باید قید درس خوندن رو بزنم البته اکثر هم کلاسیام دیگه تقریبا دور اولشون تمومه اما من هنوز شروع نکردم به نظر شما امیدی هست؟؟؟