دیروز داخل دانشگاه روی صندلی کلاسمون دو بیت شعر نوشته بودند که خیلی قشنگ وتاثیر گذار بود
وبا توجه به اینکه چند روز پیش گرا میداشت کوروش کبیر بود فکر کردم که اگه این دو بیت رو اینجا بنویسم خالی از لطف نیست:
کوروش تو نخواب که ملتت در خواب است
آرامگه ات غرقه به زیر آب است
۰این بار دشمن نه بیگانه بلکه زخود است
صد ننگ به ما که روح تو بی تاب است